Ομαδικότητα - Πρόληψη σχολικής βίας

Ξεκινήσαμε με μια πολύ ωραία ιστορία που αναφέρεται στην ομαδικότητα και την ενσυναίσθηση:

Ένας ανθρωπολόγος πρότεινε το ακόλουθο παιχνίδι στα παιδιά μιας Αφρικάνικης φυλής: Τοποθέτησε ένα καλάθι γεμάτο ζουμερά φρούτα δίπλα σ’ ένα δέντρο και είπε στα παιδιά ότι όποιο από αυτά φτάσει πρώτο στο καλάθι θα πάρει όλα τα φρούτα. Όταν τους έδωσε το σινιάλο για να τρέξουν, πιάστηκαν χέρι χέρι και ξεκίνησαν να τρέχουν όλα μαζί. Ύστερα κάθισαν σ’ έναν κύκλο για να φάνε τα φρούτα. Όταν ρώτησε τα παιδιά γιατί το έκαναν αυτό αφού κάποιο από αυτά θα μπορούσε να είχε καρπωθεί όλα τα φρούτα, τα παιδιά απάντησαν “UBUNTU” που σημαίνει «δεν μπορούμε να είμαστε χαρούμενοι αν έστω ένας από εμάς είναι στενοχωρημένος!» Η λέξη “UBUNTU”στην γλώσσα τους σημαίνει «Υπάρχω γιατί υπάρχουμε». Πηγή: "Λεξιμάθεια"

Από την παραπάνω ιστορία προέκυψε η ακόλουθη ομαδική εργασία:

Συνεχίσαμε με τα χέρια μας και πώς τα χρησιμοποιούμε

Τα χέρια μας προκαλούν χαρά σε κάποιον όταν τον χαϊδεύουμε ή τον αγκαλιάζουμε

σε κάποιον άλλο θυμό όταν τον σπρώχνουμε ή τον χτυπάμε

ενώ σε κάποιον άλλο λύπη

Μιλήσαμε για συναισθήματα:

ΘΥΜΟΣ

ΧΑΡΑ

ΛΥΠΗ

ΦΟΒΟΣ

Διαβάσαμε το παρακάτω βιβλίο για το φόβο

και ενώσαμε τα χεράκια μας για να φτιάξουμε το δικό μας δράκο 

ο οποίος είναι πολύ δυνατός γιατί είναι φτιαγμένος από πολλά χέρια μαζί

και διώχνει όλους τους φόβους...

Όλοι μαζί.....

Το αεροπλάνο της φιλίας

Τι γίνεται όταν το "Εγώ" έρχεται σε αντιπαράθεση με τον "Άλλον";

 Ένα χαρτόκουτο  μετρατάπηκε σε αεροπλάνο, βάφτηκε και έγινε το αεροπλάνο που θα μας ταξιδέψει στον κόσμο της γνώσης και του παιχνιδιού. Θέλετε να επιβιβαστείτε; Είναι αεροπλάνο μόνο για φίλους διαφορετικά δεν μπορεί να ταξιδέψει καθώς με τσακωμούς και φασαρίες χάνει την ισορροπία του. Η συμφωνία έκλεισε: θα τηρούσαν τους κανόνες, θα ήταν όλοι φίλοι και θα επιβιβάζονταν όλοι.

 

Γράψαμε το όνομά μας στα εισιτήρια

και πριν επιβιβαστούμε παίξαμε με τους εαυτούς μας. Διαπιστώσαμε ότι όταν συμεργαζόμαστε όλοι μαζί μπορούμε να κάνουμε πολλά πράγματα όπως

ένα σπιτάκι

ένα λουλούδι

 ένα αυτοκίνητο

έναν κύκλο

 ένα αεροπλάνο

έναν πύραυλο

ένα ψαράκι

ακόμα-ακόμα και το σήμα της ειρήνης

Κολλήσαμε τις φωτογραφίες μας στα παράθυρα του αεροπλάνου

 

Η Ελισάβετ παρατήρησε ότι χρειαζόμαστε σκάλα για να ανεβαίνουμε ενώ ο Νικόλας ότι πρέπει να φτιάξουμε και μία ράμπα για να ανεβαίνουν τα καροτσάκια με τα μωρά και οι ανάπηροι.

 
Έδωσαν το εισιτήριο και κόλλησαν τον εαυτό τους

Αφού επιβιβάστηκαν όλοι βάλαμε και το φτερό ....

... και απογειωθήκαμε, αφού συμφωνήσαμε ότι όποιος λέει στον άλλο "Δεν σε έχω φίλο" θα του κλείνουμε το παράθυρο και θα του παίρνουμε το εισιτήριο για να μην ταξιδεύει μαζί μας. Ομολογώ ότι αυτή η έκφραση δεν ακούστηκε ξανά κι αν κάποιος ξεχαστηκε και την είπε την παίρνει γρήγορα πίσω!

Τα εισιτήρια μας, τα οποία εκτύπωσα σε γαλάζιο Α4